Po serii katastrof świat zaczyna odbudowę w harmonii z naturą. W „Nowej Ziemi” stajemy na czele klanów próbujących przejąć kontrolę nad terenami Szkocji lub Irlandii. To gra kafelkowa autorstwa Reinera Knizii, przeznaczona dla 2–4 graczy, oferująca dwie pełnoprawne wersje rozgrywki na dwustronnej planszy.
Obie odsłony opierają się na tych samych fundamentach, różnią się jednak kluczowymi elementami punktowania i dodatkowymi mechanikami. W jednym pudełku otrzymujemy więc dwa warianty tej samej konstrukcji, które akcentują nieco inne aspekty rywalizacji.
Wydawnictwo Muduko uraczyło nas kolejną grą z serii o walczących zwierzętach — ponownie na mechanice Reinera Knizii i przyozdobioną nietuzinkowymi ilustracjami Piotra Sokołowskiego. Tytuł Prapuszcza: Ostatnie Starcie sugeruje finałową odsłonę tej linii wydawniczej, choć czy faktycznie jest to jej zamknięcie, czas pokaże. 😉
Rozgrywka
W pudełku znajdziemy 110 kart oraz żetony pieczęci wykorzystywane w wariancie zaawansowanym. Talia składa się z kart zwierzęcych Najeźdźców, Obrońców oraz kart Misji. Choć fabularnie gracze wspólnie bronią królestwa przed atakiem, w praktyce rywalizują ze sobą o to, kto skuteczniej pokona przeciwników i szybciej zrealizuje najbardziej wartościowe cele.
W swojej turze gracz wykonuje maksymalnie cztery akcje w ściśle określonej kolejności: dobiera karty Najeźdźców, pokonuje jednego z nich przy pomocy kart Obrońców, może zrealizować Misję, a na końcu dobiera kartę Obrońcy.
Każdy z tych etapów ma wyraźnie określoną rolę i razem tworzą płynny, logiczny rytm rozgrywki. Najpierw gracz uzupełnia sytuację na stole, dobierając karty Najeźdźców aż do momentu, w którym w jednej z kolumn znajdą się cztery karty tego samego typu. Następnie może pokonać jednego Najeźdźcę, zagrywając z ręki odpowiednią liczbę Obrońców w wybranym kolorze, w zamian za co bierze kartę najeźdźcy na rękę. Trzecim krokiem jest realizacja Misji — gracz odrzuca wcześniej zdobyte karty Najeźdźców, by spełnić warunki jednego z dostępnych celów punktowych. Na koniec tury następuje dobranie karty Obrońcy, co przygotowuje rękę na kolejne decyzje.
Wariant zaawansowany: pieczęcie
Gra oferuje również wariant zaawansowany z pieczęciami, który wyraźnie zmienia dynamikę partii. Na początku rozgrywki każdy gracz otrzymuje zestaw pieczęci w swoim kolorze. Podczas pokonywania Najeźdźców, zamiast natychmiast zabierać kartę na rękę, gracz oznacza ją swoją pieczęcią. Dopiero gdy wszystkie karty w danej kolumnie zostaną zapieczętowane, gracze odzyskują swoje znaczniki i dopiero wtedy zdobywają odpowiadających im Najeźdźców.
Dodatkowo pojawiają się specjalne opcje, takie jak ponowne lub podwójne pokonanie Najeźdźcy, możliwe kosztem większej liczby Obrońców i pozwalające na natychmiastowe zdobycie karty. W efekcie wariant ten wzmacnia interakcję między graczami, wymaga lepszego planowania i nieco wydłuża rozgrywkę.
Rozgrywka kończy się w momencie pokonania wszystkich Najeźdźców lub gdy któryś z graczy zdobędzie 12 kart Misji.
Wrażenia z gry
Prapuszcza: Ostatnie Starcie to tytuł, w którym zarządzanie ręką kart łączy się z wyścigiem i dwupoziomową realizacją celów — jednym na poziomie Najeźdźców, a drugim na poziomie Misji.
Warto jednak zaznaczyć, że gracze poszukujący głębokiej strategii lub rozbudowanej narracji mogą poczuć lekki niedosyt. To raczej sprytna łamigłówka decyzyjna niż epicka opowieść o obronie królestwa. Ciekawym urozmaiceniem byłby tryb, w którym niepokonani Najeźdźcy powodują realne konsekwencje dla wszystkich graczy, wymuszając mniej wybiórcze podejście do ich eliminowania.
Choć gra nie jest bezpośrednio konfrontacyjna, interakcja między uczestnikami jest wyraźna. Gracze podbierają sobie potrzebnych Najeźdźców, blokują okazje do realizacji Misji i ścigają się o najbardziej wartościowe karty punktowe. Szczególnie dobrze działa to w składzie 3-4 osobowym, gdzie sytuacja na stole zmienia się dynamicznie.
Wariant z pieczęciami dodaje kolejny poziom taktyki — zamiast natychmiastowego zdobywania kart pojawia się element ich rezerwowania, co pogłębia interakcję i podnosi napięcie przy stole. To dobra propozycja dla grup, które po kilku partiach chcą czegoś bardziej wymagającego.
Sednem gry pozostaje zarządzanie ręką oraz odpowiednie tempo pokonywania Najeźdźców, tak aby realizować Misje przed przeciwnikami. Najeźdźcy trafiają na rękę graczy, ale by zdobyć punkty, trzeba się ich później pozbyć, zagrywając je na karty Misji. Ten prosty mechanizm generuje ciekawy dylemat: czy gromadzić karty na później, czy szybciej realizować mniejsze cele, zanim zrobią to inni.
Gra jest łatwa do wytłumaczenia, a jednocześnie daje satysfakcję z podejmowania decyzji. Nie ma tu przestojów, tury są szybkie, a punktowanie czytelne. Prapuszcza: Ostatnie Starcie świetnie sprawdzi się jako familijna pozycja na start, ale również jako lekki filler dla bardziej doświadczonych graczy.
Podsumowanie
Prapuszcza: Ostatnie Starcie to solidna, lekka karcianka, idealna na rodzinne granie lub jako przerywnik między cięższymi tytułami. Jeśli lubisz gry, które w pół godziny oferują kilka sensownych decyzji i odrobinę zdrowej rywalizacji — Żubr i jego królestwo czekają na twoją pomoc.
Dziękujemy wydawnictwu Muduko za przekazanie egzemplarza gry do recenzji.
Dawno nie było u nas gry od mistrza Reinera Knizii… a nie, jednak była całkiem niedawno. 😉 Trzeba przyznać, że pomimo dużego stażu, pomysły mu się nie kończą. Patrząc z kolei na inne dwuosobowe gry doktora, nie mogliśmy doczekać się, żeby zobaczyć, co przygotował tym razem. Tym bardziej że zawiera jedną z moich ulubionych mechanik I-split-you-choose. Grę Marabunta, bo o niej dzisiaj, wydał na polskim rynku Rebel.
Tym razem mamy dla Was grę o kosmosie… i o kotach… no, o kotach w kosmosie. Zadaniem Waszym będzie eksploracja nowoodkrytego układu planetarnego. Do zaludnienia (zakocenia? ;)) będą planety i księżyce, a najwytrwalsi, wyrachowani farciarze zasiedlą odległe galaktyki, a nawet kometę. Autorem gry, z pracowni Rebel Studio, jest nie kto inny, a nasz ulubiony projektant Reiner Knizia. Nie przynudzając więcej, zapraszamy na recenzję gry MLEM: Agencja kosmiczna.
Ten, kto grał w Paszczaki od wydawnictwa Nasza Księgarnia, ten wie ile zabawy towarzyszy rozgrywce. My osobiście trzymamy grę na swojej półce i wyciągamy, gdy zawitają do nas młodsi gracze. Niedawno wydawnictwo rozszerzyło uniwersum sympatycznych stworków i powstały Paszczaki 2 Akrobaci.
Wydawnictwo Muduko ostatnimi czasy odświeża znane i lubiane karcianki jednego ze sławetnych projektantów, Reinera Knizii. Nie tak dawno mieliśmy przyjemność ogrywać Schotten Totten w postaci Sporu o Bór, Loot jako W pył zwrot, czy Ryki Afryki, którą możecie znaleźć pod wieloma innymi nazwami. Trzeba przyznać wydawnictwu i Piotrowi Sokołowskiemu, który jest odpowiedzialny za nowy wygląd gier, że robią kawał dobrej roboty. Teraz przyszła kolej na Spy, czyli po naszemu „Sojusz na już”, która wpisuje się pięknie w serię taktycznych karcianek. Przyjrzyjmy się jej bliżej.
Świetna gra od Naszej Księgarni, a zarazem jedna z nad wyraz udanych, choć najmniej „kniziowych”, gier Reinera Knizii: Wyprawa do El Dorado doczekała się kolejnego rozszerzenia. Jest to lekkie niedopowiedzenie, ponieważ są to dwa dodatki sprzedawane jako jeden, a żeby tego było mało, mieszczą łącznie 9 modułów, które w mniejszym, lub większym stopniu modyfikują rozgrywkę. Dość gadania po próżnicy, zajrzyjmy, co się kryje w pudełku zatytułowanym Mokradła i smoki.
Mistrz Reiner nie próżnuje i przed Wami kolejna sprytna karcianka tegoż projektanta. Swoją drogą, zaczynamy się zastanawiać, czy robi cokolwiek innego w życiu poza wymyślaniem kolejnych gier. Już dawno nie było u nas gry od tego wydawnictwa, więc może tym Was zaskoczymy. Grę o wdzięczniej (i życzymy aby proroczej) nazwie Gra roku wydaje Nasza Księgarnia.
Jeśli mieliście nadzieję, że o grach Reinera Knizii nie usłyszycie przez jakiś czas, to chyba nie mam dla Was dobrych wieści. Wydawnictwo Pink Frog ma dla Was propozycję właśnie tego autora. Jest to gra o wdzięcznej nazwie Gluty. W pudełku znajdziecie talię kart glutów i tyle będzie Wam potrzebne, żeby w nią zagrać.
Dzisiaj, mamy dla Was kolejną grę doktora Knizii o intrygującym tytule — Reakcja łańcuchowa. Tym razem jest to prosta gra, w której staracie się zdobyć jak najwięcej pożądanych kafelków ze stołu, wywołując tytułowe reakcje łańcuchowe. Spieszymy przybliżyć Wam ten tytuł.
